امتیاز موضوع:
  • 2 رأی - میانگین امتیازات: 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

[-]
کلمات کلیدی
باز , لکنت , وقتی , می‌گردد

وقتی لکنت باز می‌گردد!
#1
.
لطفاً در این بخش فقط در خصوص موضوع لکنت و بازگشت لکنت صحبت کنید.

با تشکر


کارشناسان :

جناب آقای محسن گلریز

سرکار خانم حدیث شاهرخی
پاسخ
 سپاس شده توسط آراه
#2
وقتی درمان را شروع می‌کنیم، با روش‌ها آشنا می‌شویم. روش‌های مخصوص خودمان را آموزش می‌بینیم. تمرین می‌کنیم. موقعیت‌های گفتاری‌مان را سخت و سخت‌تر می‌کنیم. روش را به عادی‌ترین شکل خودش اجرا می‌کنیم. باز هم تمرین می‌کنیم. با دوستان؛ سر کلاس؛ در مغازه؛ داخل تاکسی؛ پشت تلفن؛ با استاد؛ با رییس و خلاصه در همه جا.
گفتارمان نسبت به قبل خیلی روان‌تر می‌شود. لکنت در بیشتر مواقع تحت کنترل‌مان است.
اما یک اتفاق؛ یک به‌هم‌ریختگی؛ یک وضعیت پیش‌بینی نشده؛ همه چیز را به‌هم می‌ریزد. دیگر اجرای شیوه‌ی صحیح گفتار دست خودمان نیست. در موقعیت‌های سخت، دوباره لکنت به سراغ‌مان می‌آید.
این‌جاست که بخش اصلی درمان یا همان Follow up به کمک‌مان خواهد آمد.
و قبل از آن، پذیرش این وضعیت است. باید بپذیریم که ممکن است لکنت بازگردد. باید آمادگی بازگشت‌اش را داشته باشیم.
در این زمان، شما چه می‌کنید؟
کجای روندِ درمان‌تان را پی‌می‌گیرید؟
با نوشتن تجربیات‌مان، به هم کمک کنیم.
" امیررضا ربیعی
به نامِ نامیِ گل ...    وقت، وقتِ آغاز است.

پاسخ
 سپاس شده توسط آراه ، shahrokhi
#3
سلام

من تا حالا لکنتم نرفته بوده که بخواد برگرده ولی یه زمانی هست که خیلی خوبه و لکنتم خیلی خیلی کمه اصلا انگار ندارم یه موقع هایی هم هست نمیدونم بخاطر تغذیه هست یا شرایط جوی یا موقعیت یا استرس یا هیجان که لکنتم خیلی زیاد میشه با اینکه صحبتمو قطع نمیکنم و تا آخرشو میگم ولی از اینکه دیگران یه ته لبخند ملیح میزنن و بدون هیچ حرفی میرن متنفرم. آیا منظور از بازگشت همون شدت لکنت نسبت به قبل ؟
" sepehrعشق اگر عشق منه
عاشق اگر من باشم
آنچه درآن نتوان دید
غم جدایی باشد
پاسخ
 سپاس شده توسط آراه ، shahrokhi
#4
سلاااام

به نظرم این پذیرش لکنت یا پذیرش بازگشت لکنت یه مسله ای که باید تو خودمون حلش کنیم ...
وقتی ما درمان رو شروع کنیم حس می کنیم توانایی اینو داریم که لکنت رو کاملا درمان کنیم..
ولی حتی بعد از درمان یه جاهای پیش میاد که لکنت برمیگرده واین پذیرش بازگشت لکنت اینجا خیلی می تونه موثر باشه ...
وگرنه حس می کنیم تمام تلاش هایمان تو این وقت از دست رفته ...

و پذیرش اینکه لکنت همیشه هست ولی تا حدود بسیار زیادی می تونیم کنترلش کنیم و افکار منفی رو از بین ببریم ...
پاسخ
 سپاس شده توسط آراه ، shahrokhi
#5
به نکته‌ی خیلی مهمی اشاره کردید.

خیلی از ما، لکنت‌مون رو پذیرفتیم، اما بازگشت‌ش رو نه!!!

وقتی مدتی اوضاع گفتارمون خوب می‌شه، انگار فراموش می‌کنیم یه زمانی چطور حرف می‌زدیم. به همین دلیله که با بازگشت لکنت، دنیا روی سرمون خراب می‌شه!

البته رفتار دیگران هم خیلی می‌تونه تاثیر گذار باشه. گاهی، بعضی از تشویق‌ها به شدت مخرب‌ان.

حمتن تا حالا شنیدین که کسی رو به خاطر کم شدن لکنت‌اش تشویق کرده‌ان: \"آفرین، چه‌قدر لکنت‌ات خوب شده\".

به نظر من این تشویق، یکی از مخرب‌ترین تشویق‌ها می‌تونه باشه. چرا که کم شدن لکنت، علی‌الاصول باید حاصل انجام روش‌هایی باشه که انجام اون روش‌ها تشویق داره نه محصولِ تمرین.


(حتا گاهی باید به‌خاطر لکنت کردن مورد تشویق قرار بگیریم. در روند درمان، زمانی‌که در مرحله‌ی حذف حرکات ثانویه و اجتناب‌ها هستیم، لکنت خالص، تشویق داره).

وقتی کسی به خاطر گفتار روان‌اش تشویق شد، زمانی که لکنت‌اش برمی‌گرده، منزوی می‌شه. دیگه توی اون جمع بر نمی‌گرده.

پس بدونیم که تشویق روان‌گویی دوستان‌مون، تاثیر منفی داره و اون‌چه لایق ستودنه، عزم و اراده‌ی درمان شدن و اجرای تمرین‌ها و مراعات شیوه‌ست.


و در آخر، حیفم می‌آد که آخرین جمله‌ی تبسم دوباره تکرار نشه. حرف قشنگی بود:


پذیرش اینکه لکنت همیشه هست ولی تا حدود بسیار زیادی می تونیم کنترلش کنیم و افکار منفی رو از بین ببریم
" امیررضا ربیعی
به نامِ نامیِ گل ...    وقت، وقتِ آغاز است.

پاسخ
 سپاس شده توسط آراه ، shahrokhi ، هومن فخارزاده
#6
من تا حالا نزدیک چهار بار لکنتم رفته و اومده

هی مره و میاد

و امان از روزی که برگرده انگار ادم دچار پوچی میشه

خیلی سخته با زحمت گفتارت روان شه و با یه تلنگر ویران شه

البته می دونم تقصیر خودمه چون اگه درست پیش برم تو درمانم هیچ وقت برنمیگرده
:blink: Sad :pinch: :S
" khodamبهترين راه ارتباط گرفتن با ديگران
و جذب انرژی های مثبت,
لبخند می‌باشد...
لطفا لبخند يادتون نره Heart Tongue
پاسخ
 سپاس شده توسط آراه ، shahrokhi ، امیررضا ربیعی
#7
بازگشت لکنت ...

چه انرژی زیادی می گیره ...چه ناراحت کننده میشه وقتی جلوی کسی که انتظار نداری لکنت می کنی ....


چه بازگشت لکنت سخته ....

ولی تو انقدر بالا و پایین ها رو چشیدی و میدونی که هر چیزی با تلاش درست میشه ...
پس دست از تلاش برندار و تمرین کن ....

پاسخ
 سپاس شده توسط آزاده یزدانی ، آراه ، shahrokhi ، امیررضا ربیعی
#8
وقتی لکنت باز میگرده به نظر من شرایط خیلی به این امر تأثیر داره مثل استرس ها رفتارها محیط آب و هوا عواطف و....

وقتی میگین باز میگرده بروسلی که باز نمیگرده لکنت باز میگرده بعدشم نرفته که بخواد برگرده اون سرجای خودش هست ولی مدتی ما روان صحبت کردیم چرا چون اون شرایط بالا که نوشتم مساعد میلمون بوده و تونستیم راحت صحبت کنیم ولی وقتی لکنت میکنی یعنی اون شرایط مساعد نیست باید یه طوری خودتو وفق بدی باهاش 
" sepehrعشق اگر عشق منه
عاشق اگر من باشم
آنچه درآن نتوان دید
غم جدایی باشد
پاسخ
 سپاس شده توسط sadjad ، آراه ، shahrokhi ، امیررضا ربیعی
#9
بحث جالب و مهمی است
اینجای مرحله درمانه که مراجع نشون میده چقدر عزم داره برای کنترل لکنتش تحت هرشرایطی. فردی که با تمرینات روان شده و بایک تلنگر کوچک و برگشتن ناروانیش درمان را رها میکنه یا تمرینات را کم میکنه،فقط روند درمان را کند و طولانی میکنه. خیلی خیلی خیلی مهمه که در این مرحله به جای ناامیدی باعزم و اراده میزان تمرین بیشتر شود تا دوباره کنترلش رو بدست بگیریم. یادمون نره که لکنت در سنین بالا کامل از بین نمیره فقط ما خوب یاد میگیریم که اونرو به خوبی کنترل کنیم پس نیاز به تمرین زیاد داره،خیلییییی زیاد

درضمن ممنونم از نکته ای که بیان کردید آقای ربیعی "پس بدونیم که تشویق روان‌گویی دوستان‌مون، تاثیر منفی داره و اون‌چه لایق ستودنه، عزم و اراده‌ی درمان شدن و اجرای تمرین‌ها و مراعات شیوه‌ست".
پاسخ
 سپاس شده توسط آزاده یزدانی ، Nader ، امیررضا ربیعی
#10
هر سال، در ایام نوروز، به طرز عجیبی شاهد بازگشت لکنت‌مان هستیم.
ریشه‌یابی‌ش بماند برای بعد، اما راهِ حل چیست؟

دوستانی که به مراحل بالای درمان رسیده‌اند، حتماً با عبارت Follow Up آشنا هستند.


در مسیر درمان، ما به نقطه‌ای می‌رسیم که اجرای روش برای‌مان در همه‌ی شرایط و با همه‌ی مخاطبین، میسر می‌شود.

در این مرحله، ما نیازی به مراجعه‌ی متوالی به محیط درمان نداریم و تقریبا به حال خودمان رها می‌شویم. می‌گوییم تقریباً، چون واقعاً این‌طور نیست. لکنت، به هر دلیلی، ممکن است باز گردد. یکی‌اش همین تعطیلات نوروز... و البته دلایل دیگر.

با فالوآپ، ما یاد می‌گیریم وقتی لکنت برگشت، چه واکنشی داشته باشیم و چه کنیم.


یاد می‌گیریم کجای مسیر را باید دوباره مرور کنیم.


یاد می‌گیریم چه تمریناتی، نجات‌مان می‌دهد.


کدام‌مان، فالوآپ را بلد نیستیم؟
پاسخ
 سپاس شده توسط هومن فخارزاده ، sadjad ، نجوا ، haghighat ، Nader ، سعید ، آزاده یزدانی
#11
سلام. با تشکر از آقای ربیعی عزیز.

فکر کنم من بر عکس هستم. تو ایام نوروز روانتر از بقیه ی روزها صحبت کردم. البته دلیلش رو هم میدونم. 100% به خاطر نبود استرس کاری و قرار گرفتن تو جمع خانواده بود.
پاسخ
 سپاس شده توسط پارچه گلی ، نجوا ، navid sanaye ، امیررضا ربیعی ، sadjad ، آزاده یزدانی
#12
سلام
در مورد بازگشت لکنت فقط می تونم بگم نا امید کنندست،انگار تمام زحماتت به باد رفته،ولی به هر حال این هم جزئی از طبیعت لکنت و زندگی ماست پس تنها راه این است که بپذیریم
 و دوباره تلاش کنیم و تلاش کنیم و .....
" navid sanayeدوزخ شرری ز رنج بیهوده ماست
فردوس دمی ز وقت آسوده ماست
پاسخ
 سپاس شده توسط نجوا ، haghighat ، امیررضا ربیعی ، sadjad ، آزاده یزدانی
#13
دوستان عزیز

در جلسه ی گفتگوی سه شنبه 16 فروردین ،
در مورد بازگشت لکنت و راه های جلوگیری از آن صحبت خواهیم کرد .



منتظر حضور علاقمندان هستیم


سه شنبه 16 فروردین / 18 تا 20 در سرای محله ی قبا / طبقه ی دوم 




.
پاسخ
 سپاس شده توسط sadjad ، haghighat ، هومن فخارزاده ، نجوا ، امیررضا ربیعی


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان