امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

[-]
کلمات کلیدی
عمومی , نسبت , به , لکنت

نگرش عمومی نسبت به لکنت
#1
نگرش عمومی نسبت به لکنت
Public Opinion toward stuttering
تحقيقات اخير نشان داده است كه رواني گفتار گوينده، قضاوت ديگران از هوش، شخصيت و ديگر ويژگي هاي غير وابسته به گفتار فرد، را تحت تاثير قرار ميدهد. افر اد جامعه، فرد داراي لكنت را با صفاتي مثل خجالتي، عصبي، منزوي، مضطرب، تنشي، مردد، خجول، با اعتماد به نفس پايين و درونگرا توصيف مي كنند. از آنجايي كه چگونگي واكنش فرد داراي لكنت نسبت به لكنتش، به واكنش شنونده وابسته مي باشد، بنابر این بازخورد شنونده می تواند تاثیر زیادی بر ادراک فرد دارای لکنت از خوش بگذارد. افراد داراي لكنت اغلب تفكرات كليشه اي منفي افراد جامعه را در خود دروني مي سازند و آن ها را به عنوان واقعيت در باره خودشان مي پذيرند.
در سال 1999 يك پروژه بين المللي در زمينه نگرش نسبت به ويژگيهاي انساني (IPATHA) راه اندازی شد كه كارش را با ايجاد يك ابزار نظرسنجي درباره" نگرش عمومي نسبت به ويژگي هاي انساني – لكنت"
(Public Opinion Survey Of Human Attributes-Stuttering POSHA-S) ، با هدف اندازه گیری نگرش عمومي نسبت به لكنت در هر نقطه از دنيا شروع كرد.

اين پرسشنامه شامل بخش دموگرافيك كه شامل اطلاعات فردي ازمودني است،بخش عمومي كه نگرش نسبت به لكنت را همراه با طيف وسيعي از ساير نگرش ها، شامل ويژگي هاي منفي (چاقي،بيماري رواني)، ويژگي هاي خنثي (چپ دست بودن) و ويژگي هاي مثبت (هوش) براساس مقياس پنج رتبه اي ارزيابي مي كند، و بخش لكنت كه به صورت اختصاصي نگرش و دانش نسبت به لكنت براساس مقياس سه رتبه اي را بررسي مي كند.
تا کنون در کشورهای مختلفی نگرش عمومی نسبت به لکنت با استفاده از این پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفته است(امریکا،کشورهای اروپایی و در اسیا در کشورهایی مثل ترکیه،کویت،چین و...).
مقالات بسیاری در باره نگرش عمومی به لکنت در کشورهای مختلف انجام شده خلاصه تعدادی از مقالات رو اینجا قرار میدم:



اگاهی عمومی از لکنت در شانگهای،چین
Public awareness of stuttering in Shanghai, China
نتایج این مطالعه:
اشنایی با افراد دارای لکنت:85 درصد شرکت کنندگان حداقل یک بار با یک فرد دارای لکنت برخور داشته اند و هم چنین 59 درصد انها یک فرد دارای لکنت را در اشنایان خود داشته اند.
شیوع لکنت: 40 درصد از شرکت کنندگان به این ایتم به درستی پاسخ داده بودند که شیوع لکنت حدودا 1 درصد است.
سن شروع لکنت:فقط 5 درصد افراد اگاهی داشتند که سن شروع لکنت بین 2 تا 5 سال است.
نسبت جنسیتی در لکنت:افراد با سن بالاتر اشاره کرده بودند که لکنت در پسرها شایع تر است در حالی که افراد با سن پایین اشاره داشتند که لکنت در دخترها شایع تر است.
برطرفی طرفی و لکنت:63 درصد افراد اشاره کرده بودند که لکنت در چپ دست ها و راست دست ها به طور برابر وجود دارد.
علت ایجاد لکنت:بیشتر افراد اشاره کرده بودند که لکنت منشا روانشناختی دارد بعد از ان بیشترین پاسخ مربوط به این بود که لکنت منشا گفتار و زبان دارد.
درمان لکنت:96درصد افراد اشاره کرده بودند که لکنت قابل درمان است در میان افرادی که اشاره کرده بودند لکنت درمان ندارد مردان تعداد بیشتری داشتند.
لکنت و ژنتیک:بیشتر افراد اعتقاد داشتند که لکنت ژنتیکی نیست.
لکنت و معلولیت:در مقایسه با عینک و ابزارهای کمک شنیداری بسیاری از افراد اشاره کرده بودند که لکنت درجه معلولیت بیشتری دارد.
در کل در این مطالعه نشان داده شد که لکنت اختلالی است که بیشتر افراد در چین با ان اشنایی دارند.در بعضی موضوعات نشان داده شد که فقدان اگاهی وجود دارد برای مثال درباره ژنتیکی بودن لکنت و منشا نوروژنیک لکنت فقدان اگاهی کافی وجود داشت.
به مورد جالبی در این مقاله اشاره شده بود:افراد اگاهی زیادی درباره مشاوره با گفتاردرمانگر یا پزشک در مورد لکنت داشتند با اینکه اموزش رسمی برای اسیب شناسی گفتار و زبان در چین وجود ندارد.دلیل این موضوع اینطور توضیح داده شده بود که مرکز پزشکی کودکان در شانگهای تبلیغات زیادی درباره اسیب شناسی گفتار و زبان در مجله ها،روزنامه،رادیو و تلویزیون انجام می دهد که باعث میشود اسیب شناسی گفتار و زبان حیطه ای ناشناخته نباشد.
انتشار اطلاعات علمی درباره لکنت برای تصحیح تصورات اجتماعی غلط(مانند نسبت جنسیتی و برتری طرفی در لکنت) و هم چنین اگاهای بیشتر افراد جامعه از ماهیت لکنت لازم است.
در بسیاری از مقالات اشاره شده است که ازدلایل اگاهی پایین جامعه از لکنت اگاهی پایین از رشته اسیب شناسی گفتار و زبان و نبودن انجمن های خودیاری است.
پاسخ
 سپاس شده توسط هومن فخارزاده ، نجوا ، haghighat ، shayan ، Nader ، آزاده یزدانی ، امیررضا ربیعی
#2
(1395/7/4، 11:33 عصر)mahsa SLP نوشته است: دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
در بسیاری از مقالات اشاره شده است که ازدلایل اگاهی پایین جامعه از لکنت اگاهی پایین از رشته اسیب شناسی گفتار و زبان و نبودن انجمن های خودیاری است.

سلام

دقیقن درسته...همین چند روز پیش یکی از اشناهام برای مشورت کردن برای انتخاب رشته تو دانشگاه ازم کمک خواست..منم بهش گفتار درمانی رو معرفی کردم...گفت گفتاااار درمانی؟!!اصلن این گفتار درمانی چی هست...با تعجب داشت ازم میپرسید منم براش توضیح دادم اما بازم براش گنگ بود این رشته...اینقدر که اصلن این رشته رو نشنیده بود...

ما زیادی فکر کنم تو جامع گنگ هستیم...
مردم اطلاعات خیلی کمی درباره لکنت و درمان و گفتار درمانی میدونن...
و این هم بزرگترین مشکل ما بحساب میاد....

شاید باید درباره لکنت و درمانش خیلی برنامه تلویزیونی و تبلیغ بشه...نمیدونم....
افراد جامعه اصلن چیزی نمیدونن همش انگار می خوان بروی خودشون نیارن....نمیدونم مشکل رو چطور حل میشه... Huh Huh
" نجوادیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.



Heart به خانواده بزرگ ما بپیوندید در اینستاگرام Heart
پاسخ
 سپاس شده توسط shayan ، mahsa SLP ، haghighat ، پارچه گلی ، آزاده یزدانی ، امیررضا ربیعی
#3
اخیرا مطلبی شنیدم که برام خیلی جالب بود ؛


ظاهرا در بسیاری از کشورها ، در روز جهانی اطلاع رسانی در مورد لکنت ، دانشجویان رشته ی گفتار درمانی ، برای طرح مقالاتی در خصوص لکنت ، با مردم گفتگو و مصاحبه میکنند و از مردم در مورد لکنت و آسیب شناسی گفتار و زبان سوالاتی میکنند تا میزان آگاهی افراد را در مورد این دو موضوع بسنجند .

این خود راهی برای اطلاع رسانی ست .


امیدوارم در روز جهانی اطلاع رسانی ، دانشجویان گفتار درمانی با همکاری بنیاد گفتار روان ، این طرح گفتگو با مردم را اجرا کرده
تا این بار برنامه ای متفاوت ، پربار و گسترده تر داشته باشیم .
پیشاپیش از علاقمندان و حامیان این طرح سپاسگزاریم .



این موضوعو ، همین چند شب پیش ، خانم آقازمانی برای بنده تعریف کرده بودند .  
پاسخ
 سپاس شده توسط mahsa SLP ، mshirzad ، نجوا ، امیررضا ربیعی ، haghighat ، shayan


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان